เฮ้อออออ!!!!

อยากจะถอนหายใจแรงๆหลายทีๆ

หลังจากที่เราได้เข้าศึกษาในคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มาเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์กว่าๆ ก็ทำให้อะไรหลายๆสิ่งในชีวิตเปลี่ยนไป ไม่ว่าจะเป็นการที่จะต้องเตรียมแรงใจและแรงกายจำนวนมากในการที่จะเข้าไปต่อสู้กับวิชา studio design (ที่เมื่อถึงท้ายวิชาจะมีการวิ่งอย่างไม่คิดชีวิตเพื่อไปส่งงาน) , การที่ต้องมองลูกชิ้นที่เสียบอยู่บนไม้เสียบให้เป็นความสัมพันธ์ interpenetrating และการที่ต้องพยายามทำใจว่าการที่ได้ F เป็นเรืองธรรมด๊าธรรมดา

อาทิตย์แรกนี่จบไปด้วยคำพูดที่หลายคนตะโกนลั่น stu ว่า"กรูจาาาซิ่วววววว" เราเชื่อว่าคณะนี้เป็นคณะที่มีนิสิตที่พูดว่าอยากซิ่วเมื่อเรียนได้เพียง1อาทิตย์มากที่สุดแล้ว ทุกครั้งที่อาจารย์แจกใบprogram ใบจะต้องเต้นระทึกว่างานนี้จะทำทันไม๊เนี่ย พอลงมือทำก็จะมีอาจารย์ประจำกลุ่มเดินคอยชี้บอกว่า "อันนี้ผิดนะ" "ตรงนี้ไม่ใช่นะ" อยู่ตลอดเวลา เราก็พยายามแก้ตามที่อาจารย์ท่านบอก แต่ถึงจะแก้อย่างไร อาจารย์ท่านก็แจก F อยู่ดี-เหอๆ

เรื่องกำลังใจนั้นเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งในการเรียนคณะนี้ เราก็เข้าใจแล้วว่าทำไมทุกๆคนถึงเคยบอกว่าเรียนถาปัตย์มันหนักมากกกกก รู้ไม๊? ตอนนี้เราเข้าใจถึงความรู้สึกนี้ดีแล้ว ตอนแรกก็มีหวั่นๆกลัวๆว่าทำไมวิชา stu ทีไร ใจเต้นแรงทุ๊กที? เราไม่เหมาะกับคณะนี้หรอ? แต่พอได้คุยกับพี่รหัสก็เริ่มสบายใจขึ้นว่าทุกคนก็เป็นเหมือนกัน พอนานๆไปก็จะเริ่มชินไปเอง (ชินนี้คือชินกับ F รึป่าวอ่า-_- )

แต่ตอนนี้ก็เริ่มปรับตัวได้แล้วนะ คือว่าเรารู้สึกว่างานที่เราจะอยู่กะมันได้เนี่ยต้องเป็นงานที่เราชอบจิงๆ ซึ่งเราว่าเราก็ชอบนะ แต่เรื่องได้เกรดเนี่ย มันก็ต้องพยายามกันต่อไป

ส่วนเรื่องอื่น ไม่ว่าจะเป็นสภาพแวดล้อม เพื่อนๆ พี่ๆ หรืออาหาร ก็ดีมาก แม้คณะเราจะเล็ก ไม่สะอาดหรือหรูเหมือนคณะอื่นๆ (มาดูห้องเรียนและห้องน้ำ inda ก่อนเหอะ) แต่คณะเราก็อบอุ่นนะ (เน่า) รุ่นพี่ก็น่ารักมากกกก เมื่อวานเพิ่งมีดาราเดย์ไป อยากบอกว่าใครพลาดเนี่ย เสียดายแทนจริงๆ เรื่องห้องเชียร์ก็ถือว่าชิวๆเลยเมื่อเทียบกะคณะอื่นๆ คือแค่เข้าไม่ถึงครึ่งชั่วโมง อาทิตย์ละสามวันเท่านั้นเอง

ตอนนี้ต้องไปทำงานต่อแระ ต้องอ่านวิชา mat&con ไป พรุ่งนี้มี quiz ต้องส่งโมเดลจันทร์หน้า และยังต้องดราฟโดมอีก เห็นม่ะ? งานเยอะมากมายจิงๆ

สุดท้ายนี้ ขอกล่าวให้กำลังใจตัวเองว่า "สู้ๆสู้ตาย!!!!!"


7 Comments
Comment deleted at the request of the author.
pepsikan wrote on Jun 13, '07
อาหาร เนี่ยเหรอดี เพ้อเจ้ออออ
pdnas wrote on Jun 14, '07
สู้ ๆ นะ ฟ้า ^_^ เป็นกำลังใจให้น้า
wawaababor wrote on Jul 2, '07
โชคดีจระฟ้า
ขอหั้ย inda ไม่หนักแบบนั้น
555+
Comment deleted at the request of the author.
realvolution wrote on Jul 14, '07
ต่อจากนี้จะต้องเข้าใจว่า การออกแบบมิใช่สนองตัวเอง แต่สนองผู้จ้าง(อาจารย)ดังนั้นต้องจับให้เจอว่าอาจารยชอบอะไรแล้วไปตามอาจารย60% ไปทางเรา 40% บางทีสิ่งที่อาจารย์บอกอาจารยก็ไม่ได้ชอบมันหรอก ดังนั้นต้องจับให้ถึงใจเลยว่าอาจารย์แต่ละคนชอบอะไรแบบไหน เดียวไปเรื่อยๆจะเริ่มจับทางได้แล้วจะรู้ว่าชีวิตมหาลัยมันชิวจริงๆ แม้จะใกล้ส่งสตู ตรูก็ไปดูหนังอยู่ดี ^ ^ สู้ๆคับฟ้า อย่ายอมแพ้ เอะใจเต้นแรงตอนเรียนสตู ฮั่นแน่ รักสตูใช่ไหมล่า ดีจัง^ ^555 ทำให้เต็มที่จ๊ะ เล่นให้เต็มที่จ๊ะ คิดให้เต็มที่จ๊ะ แล้วทุกอย่างจะแจ่มไปเลยจ๊ะ สู้ๆ
toniibear wrote on Aug 17, '07
อิ อิ อ่านแล้วนึกถึงตอนตัวเองเรียนปี 1 เลย
เอาน่าน้อง เชื่อว่าตอนนี้แล้วน้องคงจะปรับตัวได้และเตรียมตัวที่จะเรียนรู้ได้ระดับนึงแล้วใช่ป่าว
เอาเป็นว่า สู้ ๆ ต่อไปละกัน
ส่วนเรื่องที่คิดจะซิ่วอะ มันจะมีไปเรื่อยจนถึงปี 3 เลยนะ
ส่วนปี 4 หากอยู่ภาค สถ. จะเป็นช่วงที่ใช้ในการค้นหาปรัชญาของชีวิต มันประหลาดมากกับช่วงนี้
ส่วนปี 5 ปีสุดท้าย เป็นช่วงท้าทายบททดสอบที่ยากที่สุดในชีวิตการเรียน หากผ่านมันไปได้ ก็จะออกไปทำงานได้อย่างสบายมาก ๆ เลย
เอาเป็นว่า สู้ ๆ ต่อไปละกันนะ

ปล. อาจจะสงสัยว่าพี่เป็นใคร เผอิญว่า พี่ search มาเจอเพจนี้พอดี ก็เลยนั่งอ่านแล้วพอจะเข้าใจอารมณ์น้องน่ะ ว่าง ๆ ก็แวะไปเยี่ยมบ้านนู้นได้นะ .... จากพี่รุ่น 67 (ไม่อยากบอกเลย รู้สึกแก่อะ)
Add a Comment
   
© 2008 Multiply, Inc.    About · Blog · Terms · Privacy · Corp Info · Contact Us · Help